Recenzja książki: Origin

Autor: Jennifer L. Armentrout Tytuł: Origin Seria: Lux Tom: #4 Oryginalny tytuł: Origin Rok wydania (świat): 2013 Rok wydania (Polska): 2015 Wydawnictwo: Filia Nasza ocena: 9,5/10 Liczba stron: 545

Po udanej, lecz katastrofalnej w skutkach wyprawie do Mount Weather, będzie musiał zmierzyć się z brutalnym faktem. Katy już nie ma. Została porwana. Odnalezienie jej staje się jego głównym celem. Czy pozbędzie się każdego, kto stanie mu na drodze? Bez problemu. Czy zrówna z ziemią cały świat, by ją odnaleźć? Bardzo chętnie. Czy zdemaskuje kosmitów? Z przyjemnością.

Katy musi tylko przeżyć. Wśród wrogów, by się wydostać, Katy musi się przystosować. W końcu nie wszystkie słowa grupy Daedalus brzmią jak szaleństwo. Mimo to, ich cele są przerażające, a wszystko, co mówią, jest bardzo niepokojące. Kto tak naprawdę jest zły? Daedalus? Ludzie? Czy Luksjanie? Razem stawią czoła wszystkiemu.

Jednak najbardziej niebezpiecznym wrogiem jest ten, kogo znali od zawsze. Gdy prawda wyjdzie na jaw, po której stronie się opowiedzą?

Katy jest przetrzymywana przez Daedalusa. Wykorzystują ja do badań na hybrydach. Mijają miesiące a ona cały czas jest przez nich męczona. Jedyna rzeczą, która utrzymuje ja przy życiu jest Milosc do Daemona. Tylko ona pozwala jej przetrwać, tylko dzięki niej Kat ma sile do walki. A może dzięki niej jest w stanie kogoś zabić? Czy Katy możę tam komuś ufać? Moze ktoś chce jej pomoc?

Daemon po stracie Katy został uwięziony w domku w środku lasu, aby powstrzymać go od natychmiastowego pójścia do Dziewczyny. Po kilku dniach uwolnił sie i walczył przeciwko swojej rasie. Sprzeciwił sie starszym. Po tym, jak sie uspokoił obmyślił szalony plan odzyskania Katy. Potrzebował do niego pomocy Chrisa. Kiedy plan wypalił Daemon znalazł sie w celi obok Katy. Dzielili łazienkę, w której mogli spokojnie rozmawiać i szykować plan ucieczki. Jeden z sprzymierzeńców Chrisa - Archer - żołnierz Daedalusa pomógł im sie wydostać, wykorzystując do tego swoją rasę - Originów. Czym oni byli? Potworami? Jakie mieli zdolności, ze wszyscy sie ich bali?

Po ucieczce ze Strefy 51 Daemonowi i Katy nie było łatwo. Nie wszyscy byli tymi za ktorych sie podawali. Wysłano za nimi wojsko i na ulicach Las Vegas rozpętało sie piekło. Luxianie po raz pierwszy pokazali światu swoją prawdziwa postać. Podczas tego zdarzenia wielu poświęciło swoje zycie dla innych. Kto był tak szlachetny i ocalił komuś zycie kosztem swojego?

Kiedy już po wszystkim znaleźli sie w jednym z domów Chrisa myśleli ze to koniec. Ale jednak sie mylili. To był dopiero początek. Czy rodzina Luxjan sie powiększy? Czy wszystko co mówił Daedalus to prawda? Czy to wszytsko przed czym Daedalus ostrzegał Katy waśnie sie działo? Po czyjej stronie stanie Daemon? Przekonajcie sie sami.

~Konilia

Recenzja książki: Opal

Autor: Jennifer L. Armentrout 

Tytuł: Opal

Seria: Lux

Tom: #3

Oryginalny tytuł: Opal

Rok wydania (świat): 2012

Rok wydania (Polska): 2015

Wydawnictwo: Filia

Nasza ocena: 9,5/10

Liczba stron: 492

Trzeci tom bestsellerowej serii LUX

Nikt nie jest jak Daemon Black.

Gdy się uparł, że udowodni mi swoje uczucia, nie żartował. Już więcej w niego nie zwątpię. Teraz, gdy najtrudniejsze za nami, cóż… jesteśmy ze sobą znacznie bardziej spontaniczni. Ale nawet on nie może ochronić swojej rodziny przed niebezpieczeństwem związanym z uwolnieniem ukochanych.

Po wszystkim co się stało, nie jestem już tą samą Katy. I nie jestem pewna, jak to się skończy. Gdy każdy krok ku prawdzie zbliża nas do tajemniczej organizacji, odpowiedzialnej za torturowanie i testowanie hybryd, zdaję sobie sprawę, że dobre zakończenie nie istnieje. Śmierć kogoś bliskiego jest nadal świeża, pomoc przybywa z najmniej spodziewanego źródła, przyjaciele stają się dla nas śmiertelnym zagrożeniem, ale my nie możemy zawrócić. Nawet jeśli wynik tego starcia zniszczy nasze światy na zawsze.

Katy nie moze pogodzić sie z tym, że przez ukrywanie przed przyjaciółmi prawdy zginał Adam.. Thomsobowie obwiniają ja za to tak samo jak jej najlepsza kolezanka, a zarazem dziewczyna Adama - Dee. Dziewczyna nie moze pogodzić sie ze strata przyjaciółki. Najgorsze jest to, że Kary jest przekonana, że na to zasłużyła. Przed polowe ksiazki targają dziewczyna wyrzuty sumienia. Próbuje odzyskać Dee, ale ta jest nieugięta. Katy szuka oparcia u swojego chłopaka - Daemona,dzięki któremu na jej twarzy pojawia sie uśmiech. Druga osoba z która sie dobrze dogaduje jest Dawson. Katy bardzo chce by brat jej chłopaka odzyskał milosc zycia. Za wszelka cenę zrobi wszystko by sie udało. Ptyniamie brzmi : czy nie na wysoka?

Daemon po powrocie brata wydaje sie inny. Nie jest już arigancki i bezczelny, ale nadrabia to samouwielbieniem. Cieszy sie, że jego Brat wrócił do domu, ale go nie poznaje.. Dawson nie jest taki sam. Tęskni za miłością swojego zycia - Bethanty. Daemon nie mogąc znieść cierpienia brata postanawia pomoc mu w odzyskaniu ukochanej.

Przez duża czesc ksiazki Luxianie szykują sie do wyprawy, by odzyskać Beth, a pomaga im ich wróg. Treningi organizowane przez Blake'a sa morderczo męczące i niebezpieczne. Ich celem jest przyzwyczajenie sie do Onyxu, który jest dla nich śmiertelny. Katy jako hybryda ledwo to znosi, a Daemonowi kraja sie serce kiedy patrzy na cierpienie swojej dziewczyny i nie moze jej pomoc. Ale Katy nie chce, żeby Darmon uznał ja za słabą, chce mu pokazać ze jest silna. Katy jest najważniejsza osoba w życiu Daemona, dlatego ten nie dopuści, aby ucierpiała. Jest w stanie nawet dla niej zabić. Ale czy napewno Katy jest bezpieczna? Czy możę wszystkim ufać? Czy napewno Daemon zapewni jej bezpieczeństwo? A moż coś lub ktoś mu przeszkodzi? Przekonajcie sięsami/

~Konilia

Cytaty#2

Dzisiaj wybrałam cytaty, które poprostu mi się podobają.

"Życie jest zbyt krótkie, by budzić się żałując czegoś"

Bo przecież jezeli codziennie będziemy wstawiali i trapili się tym co było wczoraj, szczęśliwe i udane życie będzie poprostu niemożliwe.

"Więc kochaj ludzi którzy traktują cię dobrze, a zapomnij o tych którzy tego nie robią"

Kto przejmowałby się jakąś wredną kobietą, która dzisiaj na niego nakrzyczała, skoro mozemy pomysleć o tym miłym chłopaku który pomógł ci z ciężka torbą...

"Wierz, że wszystko dzieje się po coś"

W końcu żeby była tęcza musi być i deszcz.

"Jeśli dostaniesz szanse - skorzystaj z niej,

Jeśli zmieni twoje życie - pozwól jej"

Przecież gdybyśmy wpadli w kompletną rutynę, zawsze mieli ten sam telefon, mieszkanie, stosunki miedzy sobą, znajomych, którzy nas źle traktują i możnaby jeszcze wiele wymieniać, nasze życie byłoby nudne, przewidywalne i nie działoby się tam nic ciekawego.

"Nikt nie powiedział, że życie będzie proste"

Bo nie jest. W życiu mamy wiele niespodzianek o musimy z tym żyć.

"Oni tylko obiecali, że będzie tego warte"

Tu mogę sie odnieść do następnego cytatu.

Niewielu z nas udaje się otrzymać coś za nic.  Bogaci rodzice, majątek, wpływowi znajomi.

Ale to oszustwo. Najlepsze uczucie jest wtedy, gdy sami dojdziemy do tego co chcieliśmy osiągnąć.

"Jeżeli nie ma zmagania się z czymś, nie ma postępu.

To co napisałam na końcu poprzedniego cytatu.

Nic nie ma za darmo.

Wszystko osiągamy sami i to smakuje najlepiej. Bo przecież kiedy zrobimy cos ciężkiego sami, bez niczyjej pomocy, to smakuje najlepiej.

"Na końcu zawsze żałujemy szans z których nie skorzystaliśmy"

Bawmy sie życiem. Żyjemy raz. Jeżeli chcesz robić szalone rzeczy to je rób.

Nie będziemy mieli drugiej szansy, żeby spróbować tych wszystkich "idiotycznych" jakto niektórzy mówią rzeczy. Osobiście nie mam zamiaru zmarnować życia na siedzeniu w jednym mieście i nic nie robieniu. Życie jest na to za krótkie, więc wykorzystujmy je najbardziej jak się tylko da. Żyjmy każdym dniem jakby to miał być ten ostatni, jakby jutra miało nie być.

~Ola

Recenzja książki: Onyks

Autor: Jennifer L. Armentrout Tytuł: Onyks Seria: Lux Tom: #2
Liczba stron: 507 + 13 (dodatkowo) Oryginalny tytuł: Onyx Rok wydania (świat): 2012 Rok wydania (Polska): 2014 Wydawnictwo: Filia Nasza ocena: 9,5/10

Departament Obrony przysłał swoich ludzi. Jeśli tylko dowiedzą się co potrafi Daemon i że jesteśmy połączeni, już jest po mnie. Podobnie jak i po nim. I jeszcze jest ten nowy chłopak w szkole, który ma własną tajemnicę. Wie co mi się przydarzyło i może pomóc, ale żeby to zrobić muszę okłamać Daemona i trzymać się od niego z daleka. Tak jakby to było w ogóle możliwe.

Ale wtedy wszystko się zmienia...

Widziałam kogoś kto nie powinien żyć. I muszę o tym powiedzieć Daemonowi, nawet jeśli wiem, że nie zaprzestanie poszukiwań, dopóki nie dotrze do prawdy. Co stało się z jego bratem? Kto go zdradził? I czego chce Departament Obrony od nich i ode mnie?

Nikt nie jest tym na kogo wygląda. I nie każdy wyjdzie żywy z pajęczyny kłamstw...

W tej części serii "Lux" możemy zauważyć wiele zmian w stosunku do "Obsydianu". Atmosfera w 2 tomie staje się bardziej napięta, jest więcej tajemnic wraz z pojawieniem sie nowego ucznia - Blake'a oraz nowego chłopka mamy bohaterki, czyli Willa. Katy, Blackowie, Thompsonowie i Matthew głównie skupiają się na odnalezieniu brata Daemona i Dee - Dawsona. Aby tego dokonać muszą ćwiczyć swoją tolerancję do onyksu.

Dzięki wspólnym tajemnicom i zagadkom wszyscy jeszcze bardziej się do siebie zbliżają. Kat i Daemon wciąż próbują sie nawzajem pozabijać, ale przez zaistniałe zmiany coś ich zaczyna do siebie przyciągać w nieco inny sposób niz w 1 tomie.

W tej części Katy wypiera swoje uczucia wobec Daemon'a, myśląc że wszystko jest sprawą więzi. Zaczyna zauważać, że ma zdolności kosmitów i nie potrafi ich kontrolować. Po pojawieniu sie w szkole nowego chłopaka - Blake'a, Daemon staje się niesamowicie zazdrosny. Non stop przekręca imię swojego rywala. Obaj próbują pomóc Kat w opanowaniu jej mocy. Na początku może się wydawać, że dziewczyna odwzajemnia zainteresowanie nowego chłopaka, lecz wciąż coś ciągnie ją do sąsiada. Czy powinna zaufać Blake'owi i dać mu szansę? Uważać go za wroga, czy raczej przyjaciela?

Daemon bardzo się zmienia. Staje się coraz bardziej troskliwy, miły i trochę mniej sarkastyczny, ale jednak Daemon to Daemon. Przeprasza Kat za swoje idiotyczne zachowanie i za to jak ją traktował. Widać, że żałuje i chce coś zmienić. Myślę, że najlepszym przykładem będzie samo zakończenie książki lub Święto Dziękczynienia - czemu? Przekonajcie się sami.

~Ola